|
|
|
|
DE MENSEN
Bevolking
|
Senegal kent veel verschillende bevolkingsgroepen. De grootste en
heersende bevolkingsgroep zijn de Wolof 44%. Verder zijn er de Sérères 15 %,
Peul (ook wel Fulbe of Fulani) 11%, Toucouleur 11 %, Diola 7%, Malinké 4%,
Soninké 1%, overige 7%. In de Casamance wonen voornamelijk de Diola en meer in
het oosten de Malinké en Peul. |
Godsdiensten
|
Islam 91%, christenen 5% (meest RK), overig 4%. Vaak gepaard met
gebruiken van het animisme. In de Casamance heeft de islam weinig voet aan de
grond gekregen. Veel Dioula zijn christen maar er is ook een sterke hang naar
animistische gebruiken. |
Politieke situatie
|
Senegal is een van de meest stabiele landen in Afrika en
heeft sinds de onafhankelijkheid in 1960 een democratische koers gevaren. Na de
presidenten Senghor (1960-1981) en Abdou Diouf (1981-2000) werden in 2000 de
presidentsverkiezingen gewonnen door de oppositie en werd Abdoulaye Wade de
nieuwe president. Hij is in 2007 herkozen. Senegal levert regelmatig soldaten
voor vredesmissies van de Verenigde Naties en verschillende internationale
organisaties werden en worden geleid door Senegalezen.
Casamance
|
Door de
geïsoleerde ligging, historische en godsdienstige achtergronden, en toenemende
vestiging van de Wolof in de Casamance, is het gebied waar de Diola wonen een
bron van conflicten. In verschillende opzichten voelt men zich achtergesteld.
Van nature kennen de Diola nauwelijks een hiërarchische structuur wat de
gespannen relatie met het heersende ‘Noorden’ versterkt. Historische banden met
Gambia en Guinee-Bissau spelen ook een rol en over en weer zijn er ook veel
familiebanden. De roep om onafhankelijkheid wordt geleid door de MFDC (Mouvement
des Forces Démocratiques de Casamance), opgericht in 1947. Met enige regelmaat
zijn er gewapende botsingen met politie en het Senegalese leger. |
|
Cultuur
|
Senegal heeft alles in zich om de andere, zeer bijzondere, cultureel
rijke kant van Afrika te laten zien. Naast de plaatsen van historisch belang is
het met name de menselijke cultuur die het land zo boeiend maakt. Muziek speelt
daarin een grote rol. Griots, een soort troubadours die al eeuwen de
geschiedschrijving van families en regio’s beheren, zijn sleutelfiguren. Muziek
als vertolker van de geschiedenis is een boeiend en een tot de verbeelding
sprekend gegeven. |
Eten en drinken.
|
De Senegalese keuken wordt de beste van West-Afrika genoemd
en heeft een aantal smakelijke gerechten. 'Poulet yassa' (kip in
uien-citroensaus) en 'riz yollof' (rijst met vlees-tomatensaus) vind je in
vrijwel ieder restaurant en zonder uitzondering in ieder eethuis. Op de markten
langs de kust liggen veel soorten vis. Uien zijn na rijst volksvoedsel nummer
twee en worden in dusdanige hoeveelheden verbruikt dat men er zelf niet geheel
in kan voorzien. Ze worden dan ook geïmporteerd uit Nederland en zijn in vrijwel
ieder winkeltje verkrijgbaar net als kaas van 'la vache qui rit'. Verse groenten
zijn op de vele markten volop verkrijgbaar.
Drinkwater komt buiten de steden
meestal uit putten. De kwaliteit is voor westerlingen vaak onbetrouwbaar, vooral
wanneer er vee in de buurt is. Flessenwater is overal te krijgen in de grotere
dorpen en steden maar wel duur. Water wordt ook gekoeld verkocht in plastic
zakjes. Thee is de volksdrank, het wordt geïmporteerd uit China en op dezelfde
manier bereid als in Marokko en andere West-Afrikaanse landen: doorgekookt en
met heel veel suiker, geserveerd in drie rondes. Thee zoals wij die kennen is er
ook en wordt 'thé Lipton' genoemd. Koffie is vrijwel zonder uitzondering
Nescafé. |
|
|
|
